Vrouwen in tech: de eerlijke antwoorden op hun vragen

Elk jaar op 8 maart verschijnen ze weer: de lijstjes met inspirerende vrouwen en de panelgesprekken over glazen plafonds. Allemaal goed bedoeld, zonder twijfel, maar allemaal over hoe het voelt om als vrouw in een mannenwereld te werken.

In dit artikel gaan we die vraag voorbij. We zochten vrouwen die actief zijn in tech, in eender welke hoedanigheid, en stelden hen één simpele vraag: welke vragen wil jij vandaag stellen?

Wat zie jij in een oprichter dat niet in een pitch deck staat?

De passie waarmee die persoon praat over het idee of product, daarvoor moet je hen echt hun verhaal laten doen. Je ziet het aan die fonkeling in hun ogen, je voelt het dan aan alles en dat kan je niet lezen in hun presentatie. Vandaar dat het persoonlijke contact tijdens dat pitching moment zo belangrijk is.

Wat heb je in de praktijk geleerd dat geen enkele van je opleidingen je heeft bijgebracht?

Het feit dat geluk toch een zeer grote rol speelt in het slagen van een onderneming. Je idee mag nog zo schitterend zijn, het bedrijf mag nog zo fantastisch zijn en gesteund worden door voldoende kapitaal, dan nog is een goede portie geluk heel erg belangrijk. Waarom slaagt de ene onderneming wel en de andere niet? Na vele jaren ervaring kan ik het nog altijd niet met zekerheid voorspellen of zeggen. Er zijn een paar objectieve redenen, uiteraard, maar niet alle mislukkingen of successen kunnen daar één-op-één aan gekoppeld worden.

Wat heb je in de praktijk geleerd dat geen enkele van je opleidingen je heeft bijgebracht?

Op welk moment dacht je ‘wow, deze oplossing werkt écht’?

Vorige zomer reden mijn co-founder Maaike Perneel en ik terug van een serreproef waar ons product heel mooie resultaten had neergezet, in een échte groeiomgeving. In de auto, op de Brusselse ring, keken we elkaar aan en zeiden: wauw, dit werkt écht. Na tien jaar onderzoek in het labo zag ik eindelijk met eigen ogen wat onze oplossing in de praktijk kan doen. Dat momentje deed toch echt wel deugd. Zowel voor mezelf als voor B-COS.

Wat heb je in de praktijk geleerd dat geen enkele van je opleidingen je heeft bijgebracht?

Ik leer al doende hoe je innovatieve oplossingen nu écht implementeert, wat de kosten zijn, de mogelijke registratieroutes en hoe je dit overbrengt naar je team. Bio-ingenieurs komen vaak in leidinggevende posities te staan waar ze de visie en missie van een bedrijf mee uitstippelen. We weten vaak wat de oplossing is, maar niet hoe we deze best implementeren. Dat is iets wat je al doende leert.

Wat zie jij in een oprichter dat niet in een pitch deck staat?

Bij Biotope hechten we veel belang aan 'operational excellence' — die daadkracht om dingen écht gedaan te krijgen. Die daadkracht, daar zijn vrouwen over het algemeen gewoon beter in. Dat is toch mijn ervaring. ‘Imposter syndrome’ heeft als positieve kant dat je vaak heel goed voorbereid bent. We zien vaak dat zo’n persoon minder belooft, maar dan boven verwachting presteert. 

We doen bewust stresstests om te zien hoe oprichters omgaan met druk en onzekerheid. Want kunnen ze op korte termijn de juiste stappen zetten? Dat blijft voor elke investeerder een moeilijke inschatting. We zoeken ook naar mensen die hun visie durven bijstellen. Dat is iets waar we al van bij het begin, in onze 'basecamp'-fase, op inzetten. Openheid voor advies en coaching is daarin essentieel.

Op welk bedrijf ben je het meest trots dat je er vroeg in geloofde?

Twee in het bijzonder. Zymofix startte in september 2022 vanuit een idee en heeft ondertussen een team van 22 mensen dat een écht schaalbare en betaalbare biotech-innovatie heeft neergezet voor biologische gewasbescherming. En Amphistar zat op een goudmijn aan IP en technologie, maar had net die ene stap nodig om het in een product te vertalen. Ze gingen van vijf founders in het voorjaar van 2023 naar een team van 22. Bij beide waren we de 'first believer'. Dat geeft een bijzonder gevoel.

Zijn er ook lastige kanten aan werken met startups?

Zeker. Het is een omgeving die meer energie geeft dan ze kost, maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. We zijn er ook in de moeilijke momenten: als er teleurstellingen zijn, als we moeten accepteren dat we enkel kunnen ondersteunen maar de uitkomst niet zelf in handen hebben. En soms gaan we confronterende discussies aan met oprichters met wie we normaal nauw samenwerken. Net omdat we meestal aan hetzelfde zeil trekken, is het extra zwaar als we lijnrecht tegenover elkaar komen te staan.

Wie heeft jouw kijk op ondernemerschap fundamenteel veranderd? En op welke manier?

De mensen die mijn blik op ondernemerschap echt hebben veranderd, zijn degenen met een feilloze intuïtie. Het zijn mensen die hun buikgevoel durven te volgen, ook als dat betekent dat ze het vaste pad verlaten. Ze kijken verder dan de praktische organisatie of de vraag of het praktisch wel haalbaar is. Juist door die rationele kaders los te laten, ontstaat er ruimte voor echte vernieuwing. En daardoor zitten ze er ‘boenk’ op.

Maar die visie is slechts de helft van het verhaal. De sleutel tot succes ligt vervolgens in de extreme flexibiliteit van de uitvoering. Je kunt een team hebben dat op alle vlakken divers is, maar wat hen verbindt en laat presteren, is de bereidheid om te doen wat er op dat moment nodig is. De energie die ontstaat als je mensen met diezelfde visie samen plaatst, is enorm. Dan kunnen er nog zoveel andere standpunten zijn, iedereen doet wat nodig is en gaat vooruit. En vooruitgaan is de enige juiste stap. 

Die combinatie van intuïtief durven kijken en flexibel durven handelen, dat is voor mij de essentie van ondernemerschap.

Ik ben super blij dat te kunnen ervaren hebben in eerdere trajecten en heel nauw samen te hebben gewerkt met mensen die zo’n goed buikgevoel hadden en de oneindige energie om te doen wat nodig is. Het heeft me niet alleen geïnspireerd, maar vormt nu de vaste mindset van waaruit ik zelf verder werk, bij Dropsolid.

Als je op de cruciale plaatsen in een organisatie de mensen zet met dat buikgevoel en ze laat ondersteunen door mensen die uitvoeren wat nodig is, dan schrijf je een succesverhaal. En begrijp me niet verkeerd: met uitvoerders die doen wat nodig is bedoel ik niet 80 uur werken. Daarmee bedoel ik dat operationele gevoel hebben om goed te begrijpen wat het betekent om te doen wat nodig is. En hen laten inspireren door de mensen met de geweldige intuïtie om buiten de lijntjes te kleuren. Samen vormen ze het vuurwerk van de organisatie.

Wat heb je in de praktijk geleerd dat geen enkele van je opleidingen je heeft bijgebracht?

Mijn opleiding heeft mij geleerd kritisch te leren nadenken en niet zomaar alles voor waarheid aan te nemen. De praktijk heeft mij het belang van die vaardigheid doen inzien. Samenwerken met kritische mensen is goud waard. Je nooit 'the smartest person in the room’ voelen is echt van onschatbare waarde.

Toen ik mijn carrière startte, zag ik feedback van anderen vaak als 'onnodig bemoeien' of 'moet dit nu écht', wat geen vreemde reactie is als jonge schoolverlater, natuurlijk. Intussen werk ik bij ML6 en vind ik feedback het mooiste geschenk dat er is. Hoe fantastisch is het wanneer iemand persoonlijk de tijd neemt om met jou iets te delen? Om jou een bredere context te bieden of beter te laten worden in een vaardigheid? 

Welke misopvatting wil je graag de wereld uithelpen?

Ik ben best nogal 'allergisch' aan 'hypes' die snel in de wereld verspreid worden zonder wetenschappelijke fundering. Ik schreef enkele maanden geleden een blogpost over ‘bullshit bingo’ in HR. Ik hou eerder van diepgang en feiten in plaats van die ‘snackable content’.

Wie heeft jou het meest verrast als inspiratiebron of bondgenoot?

Wat mij het meest heeft verrast, is hoeveel mensen zich spontaan als mentor hebben aangeboden. Op cruciale momenten kreeg ik een duidelijke ‘tap on the shoulder’ van mensen die zeiden: je moet dit gewoon doen. Hun vertrouwen gaf mij het laatste duwtje om de sprong richting Azumuta te wagen. En vandaag zijn zij nog steeds de mensen bij wie ik terechtkan voor advies of een eerlijke blik. Dat netwerk van steun is veel waardevoller gebleken dan ik ooit had verwacht.

Een netwerk uitbouwen is cruciaal voor ondernemerschap. Maar wat ik heb geleerd, is dat het niet gaat om het verzamelen van contacten, maar om het opbouwen van oprechte relaties. De mensen die je manier van denken uitdagen, hun ervaringen openlijk delen en bereid zijn je te vertellen wat je misschien niet wilt horen, zijn vaak degenen die je het meest doen groeien. Zo'n kring van vertrouwde stemmen rondom je maakt de ondernemersreis een stuk minder eenzaam en een stuk krachtiger.

Vanwaar komt de drive om je eigen onderzoek om te zetten in een startup?

Er wordt ontzettend veel waardevol onderzoek gedaan, maar nog te weinig daarvan vindt zijn weg naar concrete toepassingen met tastbare impact in de samenleving of industrie. Dat vind ik jammer. Voor mij was het duidelijk dat ik zelf die stap moest zetten, om daar iets aan te veranderen.

Met W’Ice ontwikkelen we een duurzaam antivriesproduct dat bloesems en wijnscheuten preventief beschermt tegen lentevorst. We hebben het bedrijf opgericht nadat de marktvraag duidelijk bevestigd werd. Dat was een belangrijk kantelpunt.

Mijn persoonlijke drive om effectief een startup uit te bouwen komt voort uit een sterke nieuwsgierigheid en leergierigheid. Ik haal veel energie uit het idee dat ik via mijn werk kan bijdragen aan een duurzamere wereld. Dat ik die verandering ook zelf mee kan aansturen, is absoluut een pluspunt. Daarnaast werken we toe naar een heel concreet doel met een grote, meetbare impact. Deze combinatie van ondernemerschap en maatschappelijke relevantie geeft mij enorm veel motivatie.

Wat is de grootste les die het ondernemerschap je heeft geleerd? 

Op welk moment dacht je ‘wow, deze oplossing werkt écht’ voor de allereerste keer?

Eind vorig jaar was ons platform Grimoire klaar voor een eerste test, een vuurdoop. Samen met VRT Sandbox besloten we dat die vuurdoop niets minder dan de ‘Like Me’-game zou zijn in Roblox. Niet zomaar iets kleins, maar een game die door superveel jonge kinderen om me heen zou gespeeld worden. 

Voor mij was het heerlijk om te zien hoe voor het eerst andere content, andere personages, missies en dialogen op het platform gemaakt werden die eens niet mijn dummy-content waren. En wat meer was, de inhoud werd gemaakt door iemand bij Ketnet, die de wereld van ‘Like Me’ door en door kent, maar geen kennis heeft van code of development. Zij hoefde zich hier niets van aan te trekken; zij kon creatief blijven, terwijl de game-ontwikkelaars alles wat zij schreef niet moesten copy-pasten. Dit is exact waarom we het platform wilden maken: om creatieven creatief te laten zijn!

Wat heb je in de praktijk geleerd dat geen enkele van je opleidingen je heeft bijgebracht?

Euh, alles! (lacht) Mijn carrière is sinds ik afstudeerde steeds in verandering. Elke nieuwe uitdaging was minstens 20% anders dan de vorige. Dat wil zeggen dat ik alles wat ik leerde in de vorige fase meenam in de volgende en daarbovenop heel wat nieuwe dingen moest leren. Reken en tel, na 20 jaar pivoteren als dit heb ik heel wat bijgeleerd en blijft nog weinig over van wat ik oorspronkelijk studeerde. Een constant vervellen als het ware.

Dit is ook iets wat ik mijn dochter van 16 probeer bij te brengen. Kies nu heel bewust, maar je hoeft nu niet te kiezen voor ‘de rest van je leven’. Je mag jezelf eindeloos blijven heruitvinden, als je wil. Dit is misschien niet iets wat ouders van jongeren die wat motivatie voor school nodig hebben, willen horen of lezen, maar het is wel hoe ik het ervaar. (lacht)

Conclusie

Wat deze gesprekken duidelijk maken, is dat tech niet alleen gaat over wát je bouwt. Het gaat zeker en vast ook over hóé je het bouwt en met wie. Gent is de thuisbasis van een groeiend ecosysteem van bedrijven en oprichters die de juiste vragen stellen en ruimte maken voor nieuwe stemmen.

Als jij deel wil uitmaken van zo'n omgeving, dan heb je geluk. Want de deur staat altijd open.