Tuinvrouw Ava brengt leven in onze stad

‘Ik ben nu bijna vier jaar aan het werk als Tuinvrouw Ava. Net voor covid toesloeg, besloot ik mijn hoofdstuk in de culturele sector af te sluiten. De coronajaren waren voor mij eigenlijk een zegen: ik kon perfect uitzoeken wat ik graag wilde doen. Ik ben de natuur ingetrokken en als vrijwilliger aan de slag gegaan. Daarna ben ik via werkplekleren in de Oude Abdijtuin in Drongen, bij Fleur Couleur en bij de Fietstuinier terechtgekomen. Die laatste stageplek heeft me doen springen naar mijn zelfstandig statuut als tuinvrouw. Voor mij klopte het verhaal.’

‘Ik hou van het creatieve aspect. Van een saai gazon maak ik een tuin waar beweging, kleur en hoogteverschil in zitten. Ik probeer het vertrouwen van de eigenaars te winnen en start met een ontwerpje  op papier. Ik behoud wat waardevol is en plant bij. Mensen in de stad hebben niet altijd veel kennis van planten of groen. Daar help ik hen graag bij.’

‘Veel is afhankelijk van waar de tuin zich bevindt. Veel zon of eerder schaduw, hoe is de bodem en hoe willen de mensen hun tuin gebruiken? Want er zijn ook mensen die wel graag een tuin willen, maar er zelf niet in zitten. Ze willen een tuin om naar te kijken. En dat is ook goed hé, de biodiversiteit heeft er alleen maar baat bij.’

‘Nu doe ik vooral onderhoud en dat doe ik ook het liefst. Ik leer ook dagelijks bij. Voor aanplantingen gebruik ik inheemse planten, maar dat is niet altijd makkelijk. Ik ga zeker niet met bananenplanten of cactussen afkomen. Het gaat ook over de mensen dichter bij hun eigen tuin brengen en daar moet je soms gewoon een compromis in vinden. Maar dus zeker geen planten zetten waar geen enkel insect of beestje in geïnteresseerd is.’

‘Er zijn meer en meer droogtes en hevige regens. Dat heeft natuurlijk invloed op de natuur. Ik zag al aanplantingen die volledig rot geregend werden of die door de droogte kapotgegaan zijn. Als een aanplant mislukt door het klimaat, dan worden mensen een beetje met hun neus op de feiten geduwd. Het gaat niet zo goed, dus we moeten allemaal een beetje ons best doen. Als Tuinvrouw doe ik mijn bijdrage, van de aanplant tot het onderhoud. Samen de stad leefbaar houden voor iedereen.’

‘Als ik één tip zou meegeven is het: gewoon doen! Hou in maart een weekend vrij om in je tuin te werken, kijk wat er allemaal is en maak plaats voor nieuwe planten. Je kan weinig echt verkeerd doen. En vooral zien, want soms zien de mensen de schoonheid niet meer. Wat ik geleerd heb van in de natuur te werken: gewoon de schoonheid zien en verwonderd zijn.’