Helpende handen maken het verschil

Directeur Hannelore Dessein en vrijwilliger Anne Gourhant vertellen wat de scholenondersteuning ‘Helpende handen’ voor hen betekent.

Meer dan driehonderd vrijwilligers, studenten, interim-medewerkers, wijkwerkers en medewerkers van Stad Gent zette Onderwijscentrum Gent sinds de start van de coronapandemie in op meer dan honderd Gentse scholen om leerachterstand weg te werken of te voorkomen en om de uitval van leerkrachten op te vangen. 

Flexibele inzet 

Hannelore Dessein, directeur van Don Bosco Sint-Denijs-Westrem, is enorm dankbaar voor de steun die ze de afgelopen twee jaar kreeg. De extra helpende handen waren flexibel inzetbaar en een absolute meerwaarde. In totaal schakelde ze meer dan tien personen in voor korte periodes en sinds dit schooljaar is er een vaste ondersteuner die een aantal uur per week bijspringt. 

“Soms krijgen leerkrachten of ondersteunend personeel in de loop van de dag te horen dat ze recent een hoogrisicocontact hadden en dan moeten we zeer snel schakelen om de leerlingen op te vangen. De ondersteuners houden toezicht in de klassen, helpen de leerlingen bij opdrachten en volgen ook mee de snel veranderende coronamaatregelen goed op.”  

Godsgeschenk 

Hannelore spreekt over “een godsgeschenk” als ze het heeft over de hulp van het Onderwijscentrum. “Tijdens de weken verplicht afstandsonderwijs hebben we leerlingen in kwetsbare situaties – voor wie thuis les volgen geen optie was - naar school gehaald. De leerkrachten gaven van thuis uit les en de ondersteuners hielpen de leerlingen op school de lessen mee te volgen. Dat betekende een enorme hulp voor onze leerlingenbegeleiders die voor een bijna onmogelijke taak stonden.”  

Extra ogen 

Hannelore: “De ondersteuners zorgden niet alleen voor extra handen, ook voor extra ogen. De vrijwilligers hielpen leerlingen detecteren die het moeilijk hadden en boden hen een luisterend oor. Ze belden leerlingen op die afstandsonderwijs volgden of gingen op stoepbezoek om papieren rond te brengen, laptops aan te bieden, te checken of alles praktisch lukte en te peilen naar hun mentaal welzijn.”  

Leerachterstand wegwerken en welbevinden opkrikken 

De grootste meerwaarde van de helpende handen schuilt voor de directeur in het wegwerken van de leerachterstand en het opkrikken van het welbevinden van de leerlingen én de leerkrachten. “Het is een ontzettend moeilijke periode voor zowel de leerlingen als ons personeel. Beiden tonen veel daadkracht, maar alles kent z’n grenzen. Deze extra ondersteuning vergroot hun draagkracht en geeft moed om te blijven doorgaan.” 

Anne Gourhant is vrijwilliger op freinetschool De Boekenmolen. Twee jaar geleden werd haar leven compleet overhoop gegooid en besloot ze tijd te nemen om na te denken hoe ze verder wil. Anne: “Tot dan had ik een eigen winkel, maar ik wilde niet langer in het weekend werken en wou de sfeer van een andere sector proeven. Toen ik hoorde dat er door de coronapandemie handen te kort waren in het onderwijs, heb ik me meteen opgegeven om als vrijwilliger bij te springen.” 

Gevarieerde hulp 

Op freinetschool De Boekenmolen was haar hulp meer dan welkom. Anne gaat er nu elke dag een handje toesteken. Haar takenpakket is gevarieerd en het is net die afwisseling waarvan ze houdt. Ze doet toezicht in de klassen waarvan de leerkracht in quarantaine zit, ze helpt de leerlingen bij opdrachten, ze leest voor, begeleidt leerlingen bij opdrachten op de computer en tijdens de keuze-uren op vrijdagmiddag leert ze kinderen naaien of verdiept ze zich samen met hen in een bepaald thema.  

Zorg en hulp 

Anne: “De Boekenmolen is een kleine school met een familiale sfeer. Ik voel me hier erg welkom en gewaardeerd voor wat ik doe. Voor mij voelt dit eerder aan als een hobby en absoluut niet als een verplichting. De kinderen geven me heel veel energie omdat ik zelf ook kind gebleven ben (Lacht.). Het kost me bijvoorbeeld geen moeite om te voetballen of tikkertje te spelen tijdens de pauzes. Het doet me deugd wanneer ik merk dat mijn hulp, zorg en aanwezigheid een verschil uitmaakt voor de leerlingen. Ik ben zelf anderstalig en geef graag wat extra aandacht aan anderstalige leerlingen die een duwtje in de rug nodig hebben. Ik ben dus zeker van plan om hier nog even te blijven.”