'In een groeiend bedrijf moet je iedereen op zijn sterkte uitspelen.'

Als backpackster trok Margaux de wereld rond om nadien te landen in de keuken van een Brussels restaurant. Beide ervaringen werden uiteindelijk de basis-ingrediënten van haar eigen cateringbedrijf Bunch, dat ze vanuit de keldergarage van haar ouders in Sint-Denijs-Westrem uit de grond stampte. Die kelder maakte ondertussen plaats voor een echte vestiging in een gerenoveerde garage iets verderop. Sinds december kwam daar nog een extra cateringkeuken in Antwerpen bij én ondertussen staat haar onderneming op de lijst van Kleine Gazellen 2025. Een ranking van de snelst groeiende kleine bedrijven op basis van toegevoegde waarde, personeel en cash-flow. Benieuwd hoe dit succesrecept tot stand kwam? We vroegen het aan Margaux en Severine, oprichtster en CEO van Bunch.

Hallo dames, Wat een mooi verhaal hebben jullie hier neergezet. Proficiat.

Severine: 'Dank je, het heeft onze stoutste dromen overtroffen. Alles is heel organisch gegroeid tot wat Bunch vandaag is. Als ondernemers die nog nooit zoiets gedaan hebben, groei je uiteindelijk ook maar mee met je bedrijf. Alles wat daarbij komt kijken probeer je onderweg zo goed mogelijk op te vangen.'

Margaux, hoe is Bunch de voorbije jaren dan geëvolueerd?

Margaux: 'Aanvankelijk wilde ik met Bunch collega’s samenbrengen rond een lekkerdere lunch dan een smos. Maar gaandeweg begonnen mensen mij te vragen of ik niks thuis kon leveren. Dat concept is dan helemaal ontploft ten tijde van corona en ondertussen zijn we een echt cateringbedrijf, dat van de kelder bij mijn ouders naar een nieuwe, eigen locatie verhuisde. Onlangs kwam daar nog een keuken in Antwerpen bij.'

Hoe heb je dat in je eentje in goede banen geleid?

Margaux: 'Ik had al snel door dat je niet alles alleen kan. Daarom is Severine erbij gekomen. Zo kon ik me focussen op het creatieve en de keuken. Ik zorg dus voor de recepten, de opleiding van het personeel, de marketing, etc. Severine is verantwoordelijk voor de helikoptervisie. Dat loslaten was een moeilijke, een valkuil ook voor veel starters. Want je hebt een idee dat groeit en groeit tot op het punt waarop je niet meer creatief kunt zijn of doen waar je echt goed in bent en graag doet.' 

Severine: 'In een groeiend bedrijf moet je iedereen op zijn sterkte uitspelen. In ons geval is dat de keuken voor Margaux en het procesmatige voor mij. Laat mij maar de dagelijkse brandjes blussen.' 

Margaux: 'Die mindset was echt cruciaal om de volgende stap te zetten.' 

Die volgende stap ging samen met een nieuwe locatie. Welke criteria waren hiervoor van belang?

Severine: 'Omdat de vraag naar onze maaltijden ook na corona bleef groeien, werd de kelder echt te klein. Daarom gingen we op zoek naar een nieuw pand in het zuiden van Gent. Daar zaten onze klanten en ons publiek. Als je in Sint-Denijs-Westrem, Latem of Drongen naar zo’n locaties op zoek gaat, kom je al snel langs de steenwegen terecht. Een A-locatie was niet nodig omdat we niet super zichtbaar moesten zijn. Zolang we maar bereikbaar waren voor auto’s en vrachtwagens was het goed. Via via zijn we uiteindelijk op dit adres gebotst, de voormalige garage Pitou. Die lag achter een tankstation en was niet echt zichtbaar, maar verder had deze locatie alles wat we zochten. En er was nog ruimte voor groei. Zeker in vergelijking met de kelder was dit een echt paleis (lacht).'

Heb je voor de aankoop met de buren afgestemd? Niet iedereen staat wellicht te springen voor een cateringbedrijf naast zijn deur met mogelijke geur-, geluids- en verkeershinder?

Severine: 'De garagist waarvan we het gebouw overkochten is ook onze dichtste buurman. Dat helpt, want die hadden we meteen mee in ons verhaal. Toch zijn we voor de zekerheid ook de overburen gaan inlichten en hebben we ook bij de Stad enkele zaken afgetoetst omdat je als bedrijf wel rekening moet houden met bepaalde regels. We wilden zeker zijn dat dat geen probleem zou geven op deze locatie. Bovendien moesten we ook met het tankstation een regeling treffen aangezien onze oprit in erfdienstbaarheid zit. Om de reukhinder te beperken, hebben we de dampkap achteraan het gebouw geplaatst. Die komt uit op het spoor.'

Was de verhuis ook belangrijk voor de verdere groei van Bunch? 

Severine: 'Ja, al was die verhuis eerder het gevolg van de groei. Nadien kenden de cijfers nog een sprongetje, maar dat was geen verdubbeling zoals tijdens corona bijvoorbeeld. Dat hoeft ook niet voor ons want aangezien we zoveel mogelijk met eigen middelen werken, moet Bunch ook niet eindeloos groeien. Dat vinden we belangrijk. Zo blijft alles in eigen handen en kunnen we makkelijker terugschroeven moest dat nodig blijken. De groei vertaalde zich vooral in personeel, want dankzij onze nieuwe en efficiëntere machines ging de productie omhoog waardoor de werkdruk aan de operationele kant steeg.'

Hoe hebben jullie dat personeelsvraagstuk dan aangepakt?

Margaux: 'Via interessante oplossingen die perfect bij het dna van dit bedrijf passen. De eerste werknemer van Bunch was Abdel, iemand die ik bij Fedasil in Gent ging zoeken. Dat klikte meteen. Na die eerste werknemer volgden snel enkele extra aanwervingen waarna we die eerste jaren alles met een team van ongeveer 5 man deden. Tot we die boost tijdens de coronaperiode kregen. Dan kwamen Severine en heel wat andere mensen erbij. De voorbije 5 jaar zijn we dan nog eens verdubbeld qua personeel. Met de opening van de keuken in Antwerpen is daar ondertussen weer zo’n team van 5 man bijgekomen. Een bonte mix van jong en oud, Gents, Vlaams of internationaal én vast, student of flexi. Maar dat werkt wonderwel en zorgt voor een interessante cocktail. Die leeftijds- en cultuurverschillen zijn wat ons betreft een meerwaarde voor Bunch. Het maakt ons verhaal nog boeiender en ik ben ervan overtuigd dat onze medewerkers dat ook zo ervaren, want Abdel werkt hier 10 jaar later nog steeds. Ondertussen werken ook 2 van zijn broers hier. We zijn daarom ook echt trots op ons team.'

Nochtans is personeel vinden en houden wel een uitdaging in de horecasector. Hoe zorgen jullie ervoor dat iedereen hier wil blijven?

Margaux: 'In eerste instantie zorgen we ervoor dat iedereen eerlijk betaald wordt. Daarnaast hebben we het voordeel dat wij met daguren werken, dat scheelt. Het team krijgt ook veel flexibiliteit. Dat is puzzelen, maar mogelijk mits goede afspraken. Je krijgt er als werkgever ook veel voor terug. Als iemand verlof aanvraagt, wordt dat bijna altijd goedgekeurd. Anderzijds verwachten we dan wel dat ze tijdens de drukke lenteweekends paraat staan voor lentefeesten en communies. Het is geven en nemen. Onze meest diverse profielen ondersteunen we verder ook op andere vlakken. We helpen wel eens met de papieren of de zoektocht naar een woning bijvoorbeeld. Indien nodig stellen we ons zelfs borg om verhuurders te overtuigen. We doen dus echt veel voor ons personeel.'

Zijn er dan geen moeilijke kantjes aan een groot team runnen?

Severine: 'Het is vooral anders dan vroeger. Waar toen nog 1 iemand verantwoordelijk was voor een gerecht, moet nu iedereen voor iedereen kunnen invallen. Dat wil zeggen dat je alle processen in het bedrijf goed en volledig moet uitschrijven zodat iedereen makkelijk in een gat kan springen. Zeker wat de maaltijden betreft.'

Margaux: 'In essentie moet alles zo goed uitgeschreven zijn dat zelfs Severine het zou kunnen klaarmaken (lacht).'

De foodsector is een uitdagende omgeving. Hoe proberen jullie daar met Bunch op in te spelen? Denk maar aan de kosten die tegenwoordig zo sterk schommelen.

Severine: 'We zetten vol in op efficiëntie en prijsafspraken met onze leveranciers. De klant meer laten betalen is pas het ultieme redmiddel. Daarom kijken we eerst hoe we kunnen bezuinigen op de keten die daarvoor komt. We gooien ook amper eten weg. Onze groene afvalberg is superklein en daar zijn we heel fier op. Verder proberen we onze gebouwen goed te isoleren, ligt ons dak vol zonnepanelen en proberen we grotere volumes te importeren om de prijzen te doen zakken. Voor olijfolie bijvoorbeeld. Al willen we niet inboeten op de kwaliteit van ons product. Voor sommige zaken moet je de kost daarom toch doorrekenen.'

En qua duurzaamheid?

Margaux: 'Klanten kunnen ervoor kiezen om onze ovenschotels in porseleinen schotels te laten inpakken voor een kleine meerkost. Verder proberen we hier alles in grote bakken met zo weinig mogelijk verpakking te laten binnenkomen. Daar maken we onze leveranciers ook echt attent op. Die leveranciers zoeken we ook dichtbij. Zo werken we samen met de Gentse slager Saint-Pierre, In de Radijs voor onze groenten, de Precon aan de Wiedauwkaai en een Gentse importeur van kruiden.'

Hoe zien jullie Bunch verder evolueren?

Severine: 'We willen niet groeien om te groeien, maar we voelen wel dat er nog ruimte is om ons product buiten Gent in de markt te zetten.' 

Margaux: 'Daarom volgen we onze klanten. Denk maar aan de vakantie pop-up in Knokke die we nu al enkele jaren organiseren. Dat initiatief hielp ons dan weer om nieuwe markten te veroveren met als resultaat enkele afhaalpunten in Kortrijk en Antwerpen tot gevolg. We openden zelfs een nieuwe, extra keuken in Antwerpen. Toch hoeft het daar niet te stoppen voor ons. Stiekem dromen we ervan om over enkele jaren in meerdere steden zo’n satellietkeuken te hebben.'

Gent blijft dus een goede uitvalsbasis voor ondernemers?

Margaux: 'Zeker. We zijn allebei van Gent. Onze roots liggen hier in Sint-Denijs-Westrem, maar we hebben ook veel gereisd waardoor we open staan voor avonturen. Zo vinden we perfect onze weg in het Gentse ondernemerslandschap.'