Michaël Vrijmoed - Restaurant Vrijmoed

Als tiener droomde ik ervan om bakker te worden. Nu ben ik chef van mijn eigen restaurant, Vrijmoed.

Mijn hart klopt in Vrijmoed

De passie voor de keuken heb ik niet echt van kinds af. Ik stond als kleine jongen niet in potten en pannen te roeren. Maar ik wilde wel al altijd iets doen met mijn handen. Ik eet graag lekkernijen zoals taarten en brood, en maakte dat wel eens. De geur van vers gebakken brood is heerlijk. Ook de techniciteit van het bakken van een goed brood intrigeerde mij: een lekker brood bakken is meer dan bloem, water en gist samenvoegen … het is iets levends. Als tiener wilde ik daarom bakker worden. Maar mijn ouders vonden dat ik eerst hotelschool moest volgen. Op die manier kon ik een bredere kennis opdoen, waardoor ik later meer pistes kon bewandelen.

Droom

Op de hotelschool ‘Ter Duinen’ moesten we ieder jaar twee maanden stage lopen, het ene jaar in de zaal, het andere jaar in de keuken. Dat was zeer leerrijk. Op die manier krijg je een realistisch beeld van het werk en ook voeling met wat in een zaal gebeurt. En dan merk je dat een restaurant runnen teamwork is, een samenwerking tussen alle afdelingen. Mijn passie voor de keuken is pas gegroeid door tijdens mijn stages samen te werken met zeer gepassioneerde mensen. Toen kwam voor mij het besef dat het vak me boeide en gaandeweg ontdekte ik dat ik er mijn creatief ei in kwijt kon. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik mijn eigen ideeën had en hoe meer ik besefte waar ik naartoe wilde gaan. Voor mensen met een creatief beroep is je eigen ding doen toch iets waar je naar verlangt. Ik droomde van een eigen restaurant. Ik wilde meer zelf creëren. Tijdens mijn periode als souschef bij Peter Goossens van het Hof van Cleve heb ik veel gezien en geleerd, zowel smaaktechnisch als kooktechnisch. Peter Goossens is een ongelofelijke ondernemer en het was boeiend om een achttal jaren met hem samen te werken. Toch bleef mijn droom voor een eigen restaurant sluimeren.

Maar ik wilde niet voor mezelf beginnen zolang ik me nog niet 'goed genoeg' voelde. Ik was er nog niet klaar voor. Ik wist nog niet precies waar ik naartoe wilde gaan. Daarom ben ik pas begonnen toen ik 32 was in plaats van op mijn 25ste. Een eigen zaak starten, is toch een sprong in het onbekende. Het is ook niet iets wat je doet van vandaag op morgen. Het is iets waar je jaren mee bezig bent. Ik heb me ook eerst goed geïnformeerd voordat ik de stap waagde. Drie jaar voor de start van mijn zaak had ik al contact met het Ondersteuningspunt Ondernemen Stad Gent (OOG) van de Dienst Economie. Het OOG hielp me in mijn zoektocht naar een geschikte locatie. Even belangrijk als het vinden van een pand is immers een marktonderzoek. Welke locatie is wel of niet geschikt?

Gent

Gent was voor mij wel echt de meest logische keuze. Veel van mijn leeftijdsgenoten uit Eeklo gingen studeren in Gent. Ik zat hier al van mijn 18de op kot en ben sindsdien gebleven. Ik geloof in Gent. Het is de stad die mij - niet alleen geografisch - het meest aanspreekt. Het is geen grootstad zoals Brussel, maar het is een stad die enorm groeit en blijft groeien. Er gebeuren hier ook zeer veel creatieve dingen op alle vlakken. Dat heeft me altijd geboeid. Gent is bovendien een stad waar er veel beweging is van jonge mensen. Dat zie je ook in mijn restaurant. Mensen zijn soms verwonderd hoeveel jonge mensen hier tafelen.

Het is dankzij een tip van mijn goede vriend patissier/chocolatier Joost Arijs dat ik puur toevallig op deze locatie terechtgekomen ben. Het OOG heeft me dan geïnformeerd over het starterscontract. Een eigen zaak starten was iets nieuws en dan besef je dat je wat hulp kunt gebruiken. Een restaurant opstarten is immers meer dan alleen een kaart maken en personeel zoeken. Er komt veel meer bij kijken. Op het internet kun je wel informatie vinden, maar de Stad heeft me echt geholpen met onder meer de nodige vergunningen, brandweer, … Ze gaf me een duwtje in de rug. Ik vind het zeer vooruitstrevend dat de Stad investeert in starterscontracten en dat ze er de tijd en de ruimte voor neemt. Het is een klimaat waarin jonge mensen worden gemotiveerd en gestimuleerd om te ondernemen. Dat is echt zeer tof! Het is ook boeiend om naar het startersevent te gaan. Je ontmoet er andere jonge mensen uit allerlei mogelijke sectoren die allemaal met hun eigen ding bezig zijn, maar toch een raakpunt hebben: we zijn allemaal gepassioneerd bezig.

Dankbaar

Ik ben zeer blij dat ik mezelf kan ontplooien, nu nog meer dan vroeger. Het restaurant groeit op een natuurlijke manier. En terwijl je bezig bent, blijf je evolueren. Onze keuken vandaag is niet meer te vergelijken met onze keuken van drie jaar geleden. Je onderneming groeit op een natuurlijke wijze en je equipe en restaurant groeien mee. Ik heb een jong en gedreven team dat me bijstaat en dat er even hard voor gaat als ikzelf. Ons succes is een teamverdienste. Ik ben zeer dankbaar voor de mensen die Vrijmoed hebben gemaakt tot wat het nu is en ik hoop nog lang verder te werken met hen. Ik heb naast mijn eigen zaak en mijn boek dat onlangs werd uitgegeven uiteraard nog andere dromen. Maar ik wil in eerste instantie vooral blijven werken zoals nu. Af en toe doe ik wel wat nevenprojecten, maar die zijn beperkt. Als ik iets niet 100 % goed kan doen, dan doe ik het liever niet. Mijn hart klopt in Vrijmoed en dat zal ook zo blijven.

Michaël Vrijmoed