'Niets kan je familie vervangen'

Hoe ben je in Gent beland?

Toen de situatie in Gaza te onveilig werd ben ik ben eerst naar Egypte gevlucht. Vervolgens woonde ik een jaar in een vluchtelingenkamp in Brussel. Mijn broer had intussen een eigen plek gevonden in Belgisch Limburg, hij was ervan overtuigd dat ik me thuis zou voelen in Gent. Hij had gelijk, dit is écht mijn stad, meer dan het hectische Brussel. Bijna alles wat ik nodig heb ligt op wandelafstand van mijn appartement in de Sleepstraat.

Heeft Gent je op een bepaalde manier verrast?

Ja, de ruimdenkendheid hier is een groot geschenk, zeker voor wie uit zijn eigen land is moeten vluchten. Het Stadskantoor is daar een mooi symbool van: elke keer als ik er ga zie ik allerlei nationaliteiten aan de balies werken. Tunesiërs, Marokkanen, Spanjaarden, Oekraïners, … Als Gentenaar vind je dat misschien evident, maar als nieuwkomer neem je geen enkele kans vanzelfsprekend. Het weerspiegelt de mentaliteit van de stad.

Welke Gentse gewoonte nam je over? 

Gent telt veel toffe tweedehandswinkels. Ik geef toe dat ik wat bevooroordeeld was over het kopen van gebruikte spullen, maar hier heb ik echt geleerd dat tweedehands van goede kwaliteit kan zijn, je betaalt minder voor meer en het is nog gezellig snuisteren ook. Veel decoratie en meubilair in mijn restaurant kocht ik tweedehands aan. Ik kijk al reikhalzend uit naar het rommelmarktenseizoen. Een van mijn favorieten is de brocantemarkt op Sint-Jacobs, als ik een leuk en uniek geschenkje zoek is dat vaak de eerste plek waar ik kijk.

Wat is je favoriete plek in Gent?

Toen ik net in Gent arriveerde had ik het best moeilijk om mijn leven terug op te bouwen. Ik ben meteen intensief Nederlands beginnen leren aan de universiteit, maar toch voelde ik me vaak eenzaam en triest. Ik maakte lange wandelingen om mijn gedachten te verzetten en zo belandde ik aan het Houtdok. Het is tot op vandaag mijn favoriete plek. In Gaza woonde ik ook aan het water dus het bracht me een beetje dichter bij thuis. ’s Zomers klim ik graag op de blauwe kraan en geniet ik van de bedrijvigheid rondom: de mensen die samenkomen, de spelende kinderen.

Wat mis je het meest aan je thuisstad?

Hier in Gent ben ik wat verlegen om mijn traditionele Palestijnse kufiya sjaal en witte tuniek te dragen, behalve bij een wandeling terwijl ik mijn familie aan de lijn heb. Elke dag bel ik een halfuurtje met mijn moeder, zij en mijn vader zijn in Deir al-Balah (Gaza) gebleven. Ik mis hen wel, geen enkel financieel comfort vervangt familie. Ze zijn trots op me en motiveren me om hier een goed leven op te bouwen. 

Mijn verloofde zou me vorig jaar vanuit Gaza komen vergezellen in Gent, ze had haar papieren al in orde maar kwam om bij een bombardement. Bukuu, het Palestijns restaurant dat ik opende in de Dampoortstraat, heb ik aan haar opgedragen. Bukuu was mijn koosnaam voor haar.

Wat zou Gent nog fijner maken?

Wat extra plekken om te zwemmen in openlucht! Het zou Houtdok des te aanlokkelijk maken als je er mocht zwemmen. En een ontmoetingsruimte misschien, waar bevolking en beleidsmensen samenkomen om vrijuit te babbelen. In Gaza delen jong en oud hun vragen en zorgen op een vaste vlek waar de stad luistert en constructief mee nadenkt. 

Heb je een favoriete Gentse uitspraak?

Toen ik nog volop Nederlands aan het leren was, gebruikte ik per ongeluk 'sjalotjes' in de plaats van saluutjes. Die anekdote komt nog geregeld weer eens naar boven onder vrienden. 

Wat staat nog op je lijstje om te ontdekken in Gent?

Ik heb zowat elke toeristische plek in Gent gezien en ben al ik elke wijk geweest tijdens mijn jacht op leuke tweedehands spullen. Het enige wat ik nog deed, is het Belfort beklimmen. Dat staat nu met stip op nummer 1.

Wat is je beste tip voor nieuwkomers?

Kom buiten! In Gaza hebben we de gewoonte om iedereen die je pad kruist te begroeten, maar toen ik net in Gent woonde durfde ik amper de straat opkomen. Het heeft mij gemotiveerd om snel Nederlands te leren en die drempel te verlagen. Sowieso kost het wel wat tijd voor je echte connecties maakt, maar als je binnenblijft, zal er niets veranderen. Geef niet op.