Het De Turcqplein werd een plek voor iedereen
Een saai plein in Wondelgem groeide dankzij een groep enthousiaste buren via Wijkbudget uit tot een veiliger miniparkje.
Toen Evelyne dertien jaar geleden aan het De Turcqplein kwam wonen, merkte ze meteen dat het plein wel mooi gelegen was, maar nauwelijks gebruikt werd. Vanuit haar bovenste verdieping keek ze uit op de twee prachtige bomen, terwijl de rest van de ruimte kaal en onaantrekkelijk aanvoelde.
Telkens ik uit het raam keek dacht ik: het is op zich wel een mooi plein, maar niemand wil daar zijn.
-
De brede asfaltstrook rond het gras maakte de situatie bovendien gevaarlijk. 'Ik stond hier meer dan eens met een glaasje water klaar om iemand te laten bekomen na een ongeval,' vertelt Evelyne.
Auto’s sneden bochten af en dachten dat het een rondpunt was. Kinderen konden er niet veilig spelen want de ballen rolden telkens de straat op.
Er lag ook vaak hondenpoep op het plein. -
Van frustratie naar initiatief
-
-
De echte vonk ontstond tijdens een wandeling, toen Evelyne de roze tennisstoel van het Wijkbudget zag staan. 'Ik dacht: waarom zouden we onze kans niet wagen?'
Ze begon te praten met buren, en al snel groeide het idee om samen te werken aan een plek die wél uitnodigend was. 'Een aantal buren waren enthousiast en samen vormden we Team De Turcq. We dienden een dossier in, al was dat niet zonder uitdagingen: het dossier was best wel lijvig, bij de Stad wisselden de contactpersonen en we moesten vaak lang wachten. Op momenten dat mijn enthousiasme begon te zakken, was er altijd iemand die zei: komaan, we doen verder,' glimlacht Evelyne
Samen aanplanten: de buurt groeit mee
De hele buurt werd actief betrokken via een marktmoment waar bewoners ideeën konden delen. Samen met een buurvrouw‑tuinarchitecte en een buurtbewoner die jaren voor de Groendienst had gewerkt, werd een voorstel voor een nieuw plein uitgetekend. De landschapsarchitect van de Groendienst hertekende het tot een realiseerbaar en vooral ook onderhoudbaar plan. De brede asfaltstrook maakte plaats voor een groenere, veiligere inrichting. En een natuurlijke omheining om de rollende ballen tegen te houden. Op de vrijgekomen ruimte kwamen plantstroken die het plein volledig transformeerden. Er kwamen ook wadi's tussen de plantstroken, op die manier kan het regenwater langzaam infiltreren.
Na de heraanleg door de Groendienst, werd later samen met hen een plantdag georganiseerd. Zo’n tien buren kwamen helpen, kinderen liepen enthousiast rond en er ontstond spontaan verbondenheid. Andere buren bakten cake of kwamen een praatje slaan met de planters. ‘Het was een zonnige zondagochtend, en toen we klaar waren met planten begon het te sneeuwen, het was echt een prachtig moment,’ herinnert Evelyne zich. Het plein kreeg hierdoor niet alleen meer groen, maar ook meer betekenis voor de bewoners.
Een plek om te ontmoeten
-
Voor Evelyne en haar medebuurtbewoners was het duidelijk: ze wilden geen speelplein met toestellen, dat is er al enkele straten verder. Ze wilden een soort parkje in miniformaat dat rust uitstraalt. Een plek voor wie even wil zitten, voor ouders met kinderen, voor fietsers die voorbijrijden, voor mensen die een babbel willen slaan. Vandaag gebeurt dat ook.
Er passeren ook veel kinderen hier op weg naar school. Door de andere inrichting kunnen zij nu veiliger oversteken. Er zal later nog een spelprikkel geplaatst worden, zodat het voor de scholieren ook leuker wordt om door het parkje te gaan.
'Als ik nu de paasbloemen zie uitkomen, lijkt het alsof ik vrijer kan ademen,' zegt Evelyne. Het plein werd niet alleen veiliger, maar ook warmer, kleurrijker en aantrekkelijker. En voor Evelyne, die het groen vanuit haar slaapkamer ziet, voelt het als een enorme verbetering: de plek leeft eindelijk. -
Laatst gewijzigd : 3 april 2026