In de maand september werd een archeologisch vervolgonderzoek uitgevoerd in het Wintercircus door Stadsarcheologie Gent

In de maand september werd een archeologisch vervolgonderzoek uitgevoerd in het Wintercircus door Stadsarcheologie Gent in samenspraak met Sogent, het Gentse Stadsontwikkelingsbedrijf en met mechanische ondersteuning van aannemer Hans Buysse.

Tijdens het vooronderzoek kwamen reeds de restanten aan het licht van de centrale piste, met de zandvlakte waarop het spektakel plaatsvond. Een aantal muren waren duidelijk voorafgaand aan de ‘Circus’- fase en konden geassocieerd worden met het industriële verleden van de site. De restanten van een muur in Doornikse kalksteen wezen dan weer op middeleeuwse sporen.

Ook tijdens het vervolgonderzoek konden deze sporen verder onderzocht worden. Getuigen daarvan waren onder andere de restanten van een rechthoekige ruimte bestaande uit een massieve bakstenen muur van ca. 1.00 m dik. Binnen deze ruimte bevond zich een bakstenen vloerniveau. In de zuidwestelijke hoek was een stortkoker uitgewerkt. Ten westen bevond zich een naar het westen afbuigende muur die een open terrein afsloot, met in het zuiden de restanten van een kelder. Dit alles is eveneens afleesbaar op oud kaartmateriaal uit 1855. Zoals bleek uit het vooronderzoek bevonden de oudste sporen zich voornamelijk in het noordelijk deel van de binnencirkel en dit onder een minimum vier meter dik puinpakket. Het ging onder anderen om een oost-west lopende muur in Doornikse kalksteen opgevoegd met een beige kalkmortel. De muur stond haaks op de Sint-Pietersnieuwstraat en was aangelegd in de moederbodem. Aan de westzijde bevond zich een jongere noord-zuid lopende muur bestaande uit Doornikse kalksteen en baksteen. Deze muur gaat over in een baksteen muur die, gezien zijn baksteenformaat van min. 28 x 14 x 7 cm, vermoedelijk in dezelfde fase als de Doornikse muur kan geplaatst worden. Ten  oosten van deze constructie bevond zich nog het restant van een cirkelvormige structuur die nog slechts één steen dik bewaard was. Hoewel deze structuur er qua vorm uitzag als een waterput is de functie onduidelijk. Vermoedelijk sluiten deze structuren terreinen af van gebouwen die zich langsheen de Sint-Pietersnieuwstraat situeerden.

Het opgravingsvlak met in het noorden de middeleeuwse elementen en in het zuiden de restanten van de industriële fase (Stad Gent, De Zwarte Doos, Stadsarcheologie Gent)